Το Ανήλιο είναι ένα ορεινό, βλαχόφωνο χωριό του νομού Ιωαννίνων. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.080 μ. στις πλαγιές της βόρειας Πίνδου, απέναντι από το Μέτσοβο. Η βλάχικη ονομασία του είναι «kiare». Κιάρε στα βλάχικα, σημαίνει  το ανήλιαγο μέρος. Φαντάζει ένα μέρος σκιερό, χωμένο βαθιά μέσα στην βουνοπλαγιά, αλλά δεν έχει καμία σχέση με αυτό. Αντίθετα είναι ένα ηλιόλουστο μέρος με την θέα τόσο του φυσικού πλούτου, που κάθε εποχή είναι και ξεχωριστή όσο με τη θέα του παραδοσιακού, κοσμοπολίτικου και γραφικού Μετσόβου, να το κάνει μοναδικό.

Το Ανήλιο ειναι γνωστό για την κτηνοτροφία του, την ξυλία και τα μελίσσια. Όμως αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει ακόμα και τώρα ανάμεσα στα άλλα χωριά, είναι ο παραδοσιακός χαρακτήρας που συνεχίζει να έχει. Βλέποντάς το κανείς, καταλαβαίνει πως πρόκειται για ένα γραφικό χωριό, χτισμένο μέσα στα δέντρα, με χαμηλά πετρόχτιστα σπίτια με πέτρινες στέγες. Λίγοι άνθρωποι και φιλόξενοι.

Για πρώτη φορά, ιστορικά, το συναντάμε το 1674 σε επίσημο έγγραφο της τουρκικής δημόσιας διοίκησης όπου αποτέλεσε τον έναν από τους δύο μαχαλάδες του Μετσόβου. Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας απολάμβανε προνόμια και είχε σχετική αυτονομία και τοπική αυτοδιοίκηση. Φυσικά είναι σίγουρο ότι το Ανήλιο προϋπήρχε, αφού ιστορικά έχει καταγραφεί η παρουσία των Βλάχων, στην
περιοχή μας, πολύ νωρίτερα.

Η ιστορία αναδεικνυόταν στον μεγάλο πρωταγωνιστή της παραχώρησης των Σουλτανικών προνομίων (1659- 1795). Απελευθερώθηκε, από τους Τούρκους, 31 Οκτωβρίου του 1912, ομού μετά του Μετσόβου και των γειτονικών χωριών. Κατά τον Πουκεβίλ, κατοικήθηκε από βλαχόφωνο κτηνοτροφικό πληθυσμό τον 10ο αιώνα, όταν και αναφέρονται για πρώτη φορά οι λατινόφωνοι κάτοικοι (από εποχής της έλευσης των Ρωμαίων στην Ελλάδα, το 167 π.Χ), με την ονομασία Βλάχοι). Μέχρι το 1924 μαζί με το Μέτσοβο και έκτοτε αποτέλεσε ξεχωριστή Κοινότητα έως το 1998 οπότε συνενώθηκε σε Δήμο με το Μέτσοβο, το Ανθοχώρι και το Βοτονόσι (νόμος Καποδίστριας) και το 2010 (νόμος Καλλικράτης) που προστέθηκε και ο Δήμος Εγνατίας (Χρυσοβίτσα , Μικρό και Μεγάλο Περιστέρι, Μικρή και Μεγάλη Γότιστα, Σίτσαινα, Πέτρα), καθώς και η Μηλιά. Σήμερα, το Ανήλιο, είναι ζωντανό χωριό με περίπου 1.000 κατοίκους, καταστήματα εστίασης και διασκέδασης, ξενοδοχείο 4 αστέρων, ενοικιαζόμενα δωμάτια, Νηπιαγωγείο και Δημοτικό Σχολείο, Πολιτιστικό Σύλλογο (πρόσφατα ιδρύθηκε και ο Μορφωτικός – Ορειβατικός Σύλλογος), Αθλητικό Σωματείο (ΑΟΡόνα).

Εκτός της αξιόλογης κτηνοτροφίας στα απέραντα βοσκοτόπια (αιγοπρόβατα , βοοειδή) παράγονται ακόμη, τυροκομικά προϊόντα, μέλι, καρύδια, τσάι, ρίγανη, άλλα βότανα κ.λπ. Απέχει από το Μέτσοβο 4,5 χλμ, ενώ με την κατασκευή της Εγνατίας που διέρχεται μέσα από τα σπλάχνα του, με σήραγγα 2,2 χλμ, απέχει 20′ από τα Γιάννενα, μία (1) ώρα από την Ηγουμενίτσα, 20′ από τα Γρεβενά, 1.30 ώρα από την Θεσσαλονίκη, ενώ επικοινωνεί με τα χωριά του Ασπροποτάμου (Χαλίκι, Ανθούσα, Καλλιρρόη, Γαρδίκι, Αγία Παρασκευή (Τζούρτζια), Πολυθέα, Κρανιά κ.ά), με δρόμο μέσα από απείρου φυσικού κάλλους, ενώ πρόσβαση (από το Χαλίκι, 20χλμ) υπάρχει και προς Καλλαρύτες (άλλα 24χλμ). Η οξιά, το πεύκο, το έλατο κυριαρχούν στα δάση του (περίπου 22.000 στρέμματα η έκταση). Το πανηγύρι του χωριού γίνεται στις 26 Ιουλίου (Αγίας Παρασκευής), όπως καθιερώθηκε επίσημα το 1983. Το 1854 το χωριό καταστράφηκε μετά από την αποτυχημένη προσπάθεια για απελευθέρωση από το επαναστατικό κίνημα του Θοδωράκη στην Ήπειρο. Το Ανήλιο απελευθερώθηκε από τους Τούρκους στις 31 Οκτωβρίου 1912. Από το 1924 ως και την εφαρμογή του Νόμου Ιωάννη Καποδίστρια που επέφερε αλλαγές στο χάρτη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης το 1998 αποτέλεσε ξεχωριστή κοινότητα. Μετά την εφαρμογή του Καποδίστρια κι ως σήμερα αποτελεί Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Μετσόβου.

Σημαντική είναι η αναφορά στα χιονοδρομικά κέντρα της περιοχής τα οποία δεν απέχουν πάνω από 5 χιλ. από τις εγκαταστάσεις της επιχείρησείς μας. Το Γκιουζέλ τεπε (Χιονοδρομικό κέντρο Ανηλίου- Μετσόβου) είναι ένα οργανωμένο κέντρο αναψυχής που βρίσκεται σε υψόμετρο 1.650-1.850μ. και αποτελεί έναν από τους τρείς πρώτους χειμερινούς προορισμούς.